Zespół inżynierów na lądzie może potrzebować wglądu w pracę silników statku. Może to pomóc w wychwytywaniu zmian i planowaniu konserwacji. Ale skoro jego zadaniem jest analiza danych, po co dawać jego platformie analitycznej drogę powrotną do systemów, które te dane wytwarzają?
To pytanie padło w wywiadzie Cyprus Shipping News z Apostolosem Giannetsosem, ICT & Digital Transformation Executive w Cyprus Sea Lines. Opisał on, jak firma oddziela sieci pokładowe i wysyła wybrane dane operacyjne na ląd, nie dając platformom analitycznym drogi powrotnej do systemów krytycznych. Przeczytaj wywiad w Cyprus Shipping News (w języku angielskim).
Satelitarny internet szerokopasmowy ułatwia wymianę informacji między statkiem a lądem. To, jak wykorzystuje się takie połączenie, zależy od dwóch decyzji projektowych. Które systemy muszą wymieniać dane i które usługi muszą pozostać dostępne w razie awarii łącza głównego?
Dlaczego sieci pokładowe potrzebują wyraźnych granic
Technologia operacyjna (OT) statku obsługuje takie funkcje jak monitorowanie maszyn, automatyka i sterowanie. Administracyjne IT zajmuje się zadaniami takimi jak raportowanie i aplikacje biznesowe. Wi-Fi dla załogi służy jeszcze innemu celowi. Każda sieć ma innych użytkowników i inne wymagania dotyczące dostępu.
Segmentacja sieci oddziela te środowiska i kontroluje, co może przechodzić między nimi. Na przykład, jeśli urządzenie członka załogi zostanie przejęte, ograniczenie ruchu między siecią załogi a OT pomaga zapobiec temu, aby stało się ono drogą do urządzeń operacyjnych. Ta sama zasada dotyczy systemów administracyjnych. Każde połączenie między sieciami powinno służyć określonemu celowi operacyjnemu.
Jak wysyłać dane ze statku na ląd bez otwierania drogi powrotnej
Odczyty pracy silników, dane o stanie maszyn i wybrane informacje nawigacyjne mogą być przydatne dla zespołów na lądzie. W przypadku analiz, które tylko odbierają dane, transfer jednokierunkowy może zapewnić tym zespołom wgląd, a jednocześnie uniemożliwić platformie odbiorczej komunikację zwrotną tą drogą.
Giannetsos opisał, jak Cyprus Sea Lines wykorzystuje w tym celu kontrole logiczne lub fizyczne data diody. Sprzętowa data dioda fizycznie wymusza kierunek transferu. Kontrole logiczne ograniczają ruch za pomocą konfiguracji, więc ich skuteczność zależy od sposobu wdrożenia i utrzymania.
IMO publikuje szersze wytyczne dotyczące zarządzania ryzykiem cybernetycznym w żegludze. Tam, gdzie ma to zastosowanie, Wymaganie Ujednolicone IACS E26 dotyczy odporności cybernetycznej na poziomie statku, natomiast E27 koncentruje się na systemach i urządzeniach pokładowych. Przeczytaj wytyczne IMO (w języku angielskim) oraz omówienie IACS (w języku angielskim).
Co się dzieje, gdy łącze główne ulegnie awarii?
Segmentacja sieci pomaga ograniczyć skutki incydentu cybernetycznego. Przełączanie awaryjne łączności (failover) pomaga utrzymać dostępność wybranych usług podczas awarii łącza. Oba rozwiązania powinny znaleźć się w planie infrastruktury, ponieważ odpowiadają na różne scenariusze awarii.
Na przykład, jeśli statek przełączy się na łącze zapasowe o mniejszej przepustowości, raportowanie operacyjne i komunikacja mogą mieć pierwszeństwo przed rutynowym przesyłaniem plików. Dobry test przełączania awaryjnego sprawdza, czy te priorytetowe aplikacje nadal działają po przełączeniu i czy na łączu zapasowym obowiązują te same reguły dostępu.
Te same pytania dotyczą lądu. Odległy obiekt przemysłowy może potrzebować utrzymania monitorowania urządzeń online podczas awarii, a centrum logistyczne może priorytetowo traktować dyspozytornię i śledzenie. W każdym przypadku wiedza o tym, co musi nadal działać, pomaga dobrać odpowiednie łącze zapasowe i sposób jego konfiguracji.
Projektowanie odpornej łączności dla odległych operacji
Te same pytania planistyczne dotyczą statku, odległego obiektu przemysłowego i centrum logistycznego. Które aplikacje muszą pozostać online? Jakie łącze zapasowe jest dostępne? I jakiego dostępu faktycznie potrzebuje każda aplikacja?
W Brdy Telecom pomagamy firmom projektować łączność w oparciu o te wymagania. W zależności od lokalizacji i aplikacji może to obejmować:
- Satelitarny internet szerokopasmowy od Starlink lub Eutelsat OneWeb dla lokalizacji, w których łączność stacjonarna lub komórkowa jest ograniczona, albo jako zabezpieczenie istniejącego połączenia.
- Rozwiązania sieciowe Peplink do zarządzania wieloma połączeniami i automatycznego przełączania ruchu na łącze zapasowe w razie awarii usługi głównej. Na przykład centrum logistyczne mogłoby używać satelity jako zabezpieczenia łącza stacjonarnego, aby utrzymać systemy dyspozytorskie online. Poznaj rozwiązania Peplink.
- Netcelero i-ctrl dla odległych lokalizacji biznesowych, w których zatwierdzona aplikacja wymaga stałego publicznego adresu IP lub łączności VPN. Na przykład lokalizacja może potrzebować stałego publicznego adresu IP dla aplikacji, która akceptuje połączenia wyłącznie z zatwierdzonych adresów. Poznaj Netcelero i-ctrl.
Praktycznym punktem wyjścia jest ustalenie, które aplikacje mogą poczekać podczas awarii, a które muszą nadal działać. Pomaga to określić, co łącze zapasowe musi obsłużyć i co przetestować, zanim zacznie się na nim polegać.
Przeglądają Państwo łączność odległej lokalizacji lub planują łącze zapasowe? Skontaktuj się z Brdy Telecom w sprawie Państwa wymagań.